کارشناس رسمی دادگستری

تعامل -  آيا شما و همسرتان هميشه در مورد تمام مسايل از قبيل بيرون رفتن براي شام، باز گذاشتن درپوش خمير دندان و يا تربيت بچه ها با يکديگر مشاجره ميکنيد؟ دکتر جانسون نـويسنده کتاب "مشکلات عشق و ازدواج" ميتواند شما را در ايـــن زمينه راهنمايي کند. به وسيله 5 اصل مهم شما يـــاد ميگيريد که چگونه ارتباط بهتري با ديگران برقرار کنيد. ايـن اصـول بنـيـان هـاي خـانوادگي زيادي را از خطر نابودي نجات داده اند.

اوليـن مـرحله مـــصالحه و سازش است. شما بايد از فرياد زدن و سـرزنــش کردن بـه شـدت پرهيـز کنيد و بـه نــظرات و عقايد يکديگر احترام بگذاريد. مرحله دوم شناسايي مشکل و مــطرح کـــردن آن است. اين دو مرحله قبل از شروع هر بحثي بايد انجام شوند در غير اين صورت هيچ گاه موفق به سازش نخواهيد شد. زمانيکه آمادگي ورود به مرحله سوم را پيدا کـرديد مي بايست بر روي چند مطلب با يکديگر به توافق برسيد. 

اصل اول: در طول بـحث بـراي شـکست هـا و پــيروزي هاي يکديگر چوب خط نيندازيد.

متاسفانه اين يکي از شايع ترين مشکلاتي است که اغلب زوج ها مرتکب آن ميشوند. هنگاميکه يکي از طرفين دچار اشتباهي شد طرف مقابل آن را در ذهن خود ثبت ميکند تا در يک موقعيت مناسب آن را بازگو کنـد. وقتـي يـکــــي از آنها شروع به گله و شکايت ميکند ديگري هم آرام نمي نشيند و هر آنچه را در ذهن خود ثبت کـرده اســـت بــــاز گو ميکند گويي با اين عمل موفق تر از ميدان بيرون مي آيد. در يک چنين وضعيتي حساب کردن برد و باخت ها به صورت مهمترين عامل در مي آيد و هـر دو طـــرف از حيــطه بحث اصلي خارج مي شوند. روزي يکي از دوستانم به من گفت: "من ايــــــن هفته توانستم چـهـار بـــار حرفم را به کرسي بنشانم در حاليکه همسرم تنها دو بار توانست اين کار را انجام دهد."  او هيچ اهميتي به درست يا غلط بودن کار خود نمي داد، فقط ميخواست حرف آخر را خودش بزند. عده اي فرصت دادن به شريک زندگي را ضـعـــف شخصيتي به حــــساب مي آورند. چنين رفتاري باعث جدايي و دور شدن زوجين از يکديگر و در نهايت ايجاد تنفر ميشود. 

مصالحه و سازش بـه معناي وجود ضعف در شخصيت افراد نيست. هرزگاهي چند اجازه رشد کردن را به طرف مقابل بدهيـد. نفس خود را به مبارزه دعــــوت کنيد تا روح شما از هرگونه عيب و زشتي به دور باشد. اگر با کله شقي تمام تنها به جـــمع کردن امتياز در يـک رابـطـه بـيـنديشـيد ديـگر قــادر بـه ديـدن مشــکلات اصـلي نخواهيد بود و تصميمات نادرستي اتخاذ ميکنيد که به زندگي مشترکتان صدمات جبران نا پذيري خواهد زد.

اصل دوم: طرز حرف زدن عامل مهمي در تعيين نتيجه هر گونه بحثي است.

حـتي اگـــر حــــق با شما باشد، اگر به روش صحيح آن را مطرح نکنيد ممکن است حق مسلم خود را از دست بدهيد. پس سعي کنيد شيوه درست را برگزيـنـيد. اصـــــلا خوب نيست که با به کار بردن لغات و اصطلاحات توهين آميز شريک زندگــي خود را مجبور به دفــــاع کنيد. واکنش طبيعي نسبت به حمله و تجاوز از دو حال خـارج نيسـت:
 يـــا فـــرد متقابلا تصميم به مبارزه ميگيرد و يا اينکه به لاک دفاعي فرو مي رود که در هر دو حالت مشکل به شيوه منطقي حل نخواهد شد. 

از کلمات "هميشه" و "هرگز" استفاده نکنيد. گفتن جمله هايي ازقبيل "تو هرگز در کارهاي خانه کمک نميکني" از آغاز ايجاد هرگونه بحث منطقي را مختل ميکند. بيــشتر شبيه اين است که شما قصد مبالغه داشته و مي خـواهيـــد شخص مقابل را به مبارزه دعوت کنيد. پاسخ  به شما چيزي جز اين نيست: "اين درست نيسـت، دو هـفـته پيش بود که من تمام خانه را تميز کردم و بچه ها را به مدرسه بردم" و کل بحث به جــريان تو بگو من بگو تبديل مي شود و از دايره بحث اصلي خارج ميشويد. 

بنابراين از به کار بردن لغاتي که معناي کلي و قطعي دارند خـودداري کنـيد. جمله بالا را ميتوان با فرم متفاوتي به اين شکل بيان کرد:
"من مي خـواسـتـم راجــع به سهم تو در کارهاي خانه صحبت کنم؛
لطفا مرا هم در اولويت قرار بده؛ بعضي وقت ها فـکر مي کنم خانواده، دوستان و همکارانت نسبت به من ارجع تر هستند." 

دشنام و ناسزا با صداي بلند. بعضي از انسانها با اين باور رشد مي کنند که هر کس پـرخـاشگرتـر بــاشد و با صداي بلندتري صحبت کند، قدرتـمندتر بوده و مي تـوانـد تـوجـه بيشتري را بخود جلب کند. اين شيوه براي تهديد و ارعاب و بي ارزش کردن همسرانتان بي نظير است اما با اين کار شما فقط آنها را عصباني ميکنيد، بعد از مـدتي هم نسبت به شما بي ميل خواهند شد. شايد جرات بازگو کردن اين مطلب را در مـقـابـل چشمان شما نداشته باشند اما بيحرمتي در نهانشان باعث ايجاد انزجار و تنفر از شما ميگردد. 

هـر بــار که يکي از زوجين مورد آزار ديگري قرار گيرد و خاطرش از او آزرده شود نـه تـنـهـا مشکل اصلي حل نمي شود بلکه لکه هاي جبران ناپذيري نيز بر روي پـرده روابطــشـان به وجود مي آيد که خود باعث فروپاشي بنيان خانواده مي گـردد. هنگام شنيدن کلمات توهين آميز به شخص مقابل بگوييد:
"اگر بخواهي به اين طرز صحبت کــردن ادامه دهي من نمي توانم با تو گفتگو کنم." و بعد پيشنهاد کنيد تا  بـحث به زمان ديــگـري کـه هــر دو طرف از آرامش کامل برخوردارند موکول شود. ولـي اگر متـقـاعد نـشد و تـجـاوز خـــود بـه حريم شما را ادامه داد، تصميم گيري با شماست. از خود بپرسيد آيا مي تــوانــيد با کسي که بي شرمانه به حقوق شما تجاوز ميکند، زندگي کنيد؟!